Jak uniknąć katastrofy? Perspektywy polskiego systemu emerytalnego

Analiza Fundacji Kaleckiego pt.: „Jak uniknąć katastrofy? Perspektywy polskiego systemu emerytalnego”. Analiza do pobrania w formacie pdf.
Autorzy: Dariusz Standerski, Filip Konopczyński.

 

Wnioski

  • Obecny system emerytalny w Polsce jest niespójny, a kolejne zmiany legislacyjne wzmacniają poczucie tymczasowości wprowadzanych rozwiązań.
  • Dotychczasowe reformy po 1989 roku nie zagwarantowały systemowi emerytalnemu stabilności i wypłacalności. Nawet według optymistycznych i nierealistycznych założeń modelu przygotowanego przez ZUS nie ma perspektyw na poprawę kondycji finansowej FUS w ramach obecnego systemu.
  • Seria zmian prawnych dotyczących OFE i wieku emerytalnego w prognozowanych warunkach demograficznych i gospodarczych nie wpłyną w sposób decydujący na funkcjonowanie systemu w średnim okresie.
  • Brak działań ustawodawczych zwiększy deficyt systemu ubezpieczeń społecznych. Już w ciągu najbliższej dekady FUS wymagać będzie 77,3 mld zł do 109,4 mld zł dodatkowego finansowania z budżetu państwa.
  • Szczególnie godny rozważenia jest model zaopatrzeniowo-ubezpieczeniowy, w którym podstawą jest powszechne świadczenie gwarantowane – emerytura obywatelska. Sprawnie funkcjonujący system emerytalny oprócz silnych podstaw gwarancyjnych I filaru i instytucjonalnych II filaru (pracowniczych programów emerytalnych) powinien oferować szeroki wybór dobrowolnych i indywidualnych narzędzi oszczędzania na emeryturę w III filarze.
  • Wprowadzenie emerytury obywatelskiej w jednolitej wysokości związanej z minimalnym wynagrodzeniem za pracę zmniejszy poczucie niepewności w relacjach obywatel-państwo. Jednocześnie zmniejszą się koszty administracyjne obsługi systemu.