Wyzwania rozwojowe Polski: Analiza Planu Morawieckiego

Analiza Fundacji Kaleckiego pt.: „Wyzwania rozwojowe Polski: czy Plan Morawieckiego może im zaradzić?”. Analiza do pobrania w formacie pdf.
Autorzy: Maciej Grodzicki (redaktor), Tomasz Janyst, Karol Muszyński
okładka morawiecki2

 

Najważniejsze wnioski:

• Wyzwania rozwojowe Polski wskazywane w Planie Morawieckiego wiążą się z półperyferyjną pozycją polskiej gospodarki w międzynarodowym podziale pracy. Składają się na nią zależność gospodarcza od zagranicznego kapitału i technologii oraz słabość wewnętrznych mechanizmów kreowania wartości, której źródeł należy upatrywać w deficytach kulturowych i instytucjonalnych.
• Strategia rozwoju, która ma skutecznie odpowiedzieć na wyzwania rozwojowe musi uwzględniać te deficyty. Powinna w szczególności wspierać mechanizmy budowy dobra wspólnego, poprzez promowanie kultury zaufania oraz zmian w układzie instytucjonalnym, które poprawiałyby dostępność i jakość usług publicznych oraz wzmacniały sytuację ekonomiczną pracowników i pozycję przetargową związków zawodowych w sektorze prywatnym.
• Plan Morawieckiego, choć wymienia wiele realnych problemów społeczno-gospodarczych Polski, nie opiera się na pogłębionej diagnozie, która brałaby pod uwagę kontekst kulturowy i instytucjonalny. Nie wskazuje mechanizmów, które tłumaczyłyby niską jakość wzrostu gospodarczego w Polsce.
• W Planie proponowane jest wdrożenie zestawu narzędzi polityki przemysłowej, ukierunkowanych na poprawę funkcjonowania polskich przedsiębiorstw. Stanowi to zmianę jakościową w myśleniu o roli państwa w gospodarce. Państwo ma aktywnie wspierać procesy rozwojowe o charakterze rynkowym.
• Przewidujemy, że korzyści płynące z realizacji Planu będą ograniczone do wybranych sektorów gospodarki i grup społecznych. Podobnie jak rządowa diagnoza, również rozwiązania zawężają się do wymiaru ekonomicznego i skupiają się na potencjale indywidualnych przedsiębiorstw.
• Największym zagrożeniem dla Planu Morawieckiego może okazać się styl sprawowania władzy przez jego własny rząd. Nie można rozpatrywać szans na powodzenie planu, który opiera się na sprawnych instytucjach, w sytuacji kryzysu tych instytucji, zwłaszcza związanego z Trybunałem Konstytucyjnym i służbą cywilną, która gwarantowałaby ciągłość państwa i planów, których realizacja przekracza jedną kadencję.